“ Iedereen heeft te vreten behalve jullie zelf….”

Ik staar verbijsterd naar de investeerder die tegenover me zit. Zojuist heb ik vol vuur verteld over ons bedrijf, het fantastische product wat we maken, ons personeel met hart voor de zaak. Ik laat nog een geweldig uitgebreid overzicht zien met alle geldstromen in beeld en wat er nog op de stapel ligt. Ik ratel door over hoe we altijd op tijd ons personeel hun salaris hebben betaald ook al moesten we daar op een gegeven moment zelfs ons eigen pensioenpotje voor openbreken. Wij betaalden ook echt onze leveranciers zo vlot mogelijk en het kwam vooral door onze traag betalende klanten en die verrekte crisis dat we nu zo krap in ons geld zaten. En ik ben echt een ondernemer, in hart en nieren, besloot ik mijn verhaal.

Die investeerder zei iets wat ik niet snel meer zal vergeten. Iedereen had te (vr)eten, behalve wij zelf. Dus hoe hadden we dan gedacht om dat nog langer vol te houden? Dat besef kwam best hard aan. Hij had natuurlijk gelijk. We zorgden voor iedereen, behalve voor onszelf. Ik was dus helemaal geen goede ondernemer. Niet echt. Want ik was 1 belangrijk ding vergeten: een bedrijf hoort voor de ondernemer te zorgen.

Niet veel later was het bedrijf niet meer te redden en was ik na 18 jaar knetterhard werken in 1 klap alles kwijt. Ik had wel twee schatten van dochters, dat dan weer wel. Maar geen euro spaargeld meer, schulden op de koop toe, geen bedrijf, geen inkomen, huwelijk naar de knoppen en geen idee hoe ik nu verder moest. Ik besloot dat ik er ondanks alles het positieve uit wilde halen. Ik was er in ieder geval (nog) sterker door geworden en een heel stuk wijzer. En ik wilde nog steeds ondernemer zijn, daar was geen twijfel over mogelijk.

Zo ontstond mijn missie om van mijn nieuwe bedrijf -Meer over Cijfers- een succes te maken waarbij ik andere ambitieuze ondernemers wil helpen een financieel gezond en winstgevend bedrijf neer te zetten en financieel onafhankelijk te zijn.

Ik begon als ZZP’er voor dezelfde investeerder een aantal klussen te doen en rolde zo de wondere wereld van het administratieland in. Dat was makkelijk, ik hou van cijfers, ben er ook erg goed in en elke ondernemer heeft wel behoefte aan iemand die een beetje meedenkt. Ik ben financieel coach, trainer en boekhouder tegelijk. Als dat nodig is. En ook een eigenwijze genius, zei een goede klant tegen me. Dat vind ik een mooie term, dus die hou ik er lekker in.

Waar ik uniek in ben?

Al het vakjargon van ouderwetse boekhouders en accountants, ik heb er helemaal niks mee. Waarom iets moeilijker maken dan het is? Ik leg alle financiën op een leuke en praktische manier uit, zodat iedereen me kan begrijpen. En als het kwartje niet meteen valt? Dan leg ik het gewoon nog een keer uit, op een andere manier, met een beter passend praktijkvoorbeeld. Met attributen, plaatjes, bekers, muntjes, wat dan ook.

Mijn visie? Das een lastige…want wat is nou een visie?

Zonder dollen: elke ambitieuze ondernemer verdient een financieel gezond bedrijf en een goede adviseur. En als je die adviseur niet goed begrijpt dan komt het omdat er iets niet goed uitgelegd wordt. En niet andersom.

Als je mij goed zou kennen dan zou je weten dat….

…ik graag bij een afspraak of training binnen kom met een enorm roze pluchen spaarvarken. Geld mag van mij aaibaar zijn. Als ik enthousiast schud met dat grote varken en de muntjes laat horen die er in zitten, is de toon gezet voor de rest van de dag. We gaan plezier maken.

….ik mijn auto verkocht om een jaar lang persoonlijk gecoacht te worden. Elke keer als ik met de fiets, bus of trein moest, besefte ik waar ik mee bezig was. Het maakte me nog meer gedreven om al het mogelijke uit het traject te halen. Het heeft me geen windeieren gelegd. En al dat fietsen is hartstikke goed voor mijn lichamelijk gezondheid, dus dat hou ik er gewoon in.

….mijn (huidige) man en ik elkaar pas zes weken kenden toen we besloten om samen te gaan wonen. Met “onze” drie meiden, die destijds alle drie nog in de puberleeftijd waren. Heel eerlijk…het is niet altijd rozengeur en maneschijn. En ik zou geen seconde twijfelen om het weer zo te doen.

…mijn man mij vaak een workaholic noemt en ik dan heel hard roep “mijn werk is mijn hobby”. Ik voel dat ik een beetje meer gelijk heb dan hij. En ik ben blij dat hij het evenwicht bewaakt. Zo blijf ik mooi in balans en dat is wel eens ander geweest.

….ik elke week mijn nagels lak en daar de hele dag over kan doen. Ik neem drie potjes nagellak mee naar kantoor en lak iedere paar uur een laagje erbij. Aan het eind van de werkdag breng ik de glanzende toplaag aan en dan zien mijn nagels er weer tiptop uit voor de rest van de week.

…mijn dochters mij ‘Moeder de Gans’ noemen. Ik heb er jaren over gemopperd omdat ik mezelf vooral als zelfstandige, ondernemende vrouw zag en niet als ‘moeke’. Ik besef nu hoe dankbaar ik ben dat zij mij als zorgzame moeder ervaren. Nu ben ik stiekem best een beetje trots op die koosnaam.

Cookie instellingen

Deze website maakt gebruik van functionele en analytische cookies, die noodzakelijk zijn om deze site zo goed mogelijk te laten functioneren. Hieronder kan je aangeven welke andere soorten cookies je wilt accepteren.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen